Już 29 lipca, możemy się spodziewać premiery pierwszego długo-grającego krążka od Shafiq'a Husayn'a. Jakiś czas temu pisałem o projekcie: Shafiq presents Jank Random vs Earl Leonne - The Frequency Cla$h, ta EPka mogła zaskoczyć wszystkich fanów brzmienia SA-RA, ze względu na dość sporą dawkę ciężkich instrumentalnych kompozycji, które teraz królują na scenie w LA, słuchacze śledzący scenę "new beats" na pewno wiedzą o co chodzi... W tym wypadku, po odsłuchach można stwierdzić, że za miesiąc ukaże się album który rozszerzy naszą fascynacje ostatnim krążkiem SA-RA. Jaram się! Płyta będzie nosić nazwę: "Shafiq En´a-free-ka" i ukaże się w wytwórni Rapster. A oto co możemy przeczytać o krążku na wordandsound:
A-FREE-KA: a Kemetic term, from ancient Egypt, meaning SPIRIT. Being in A-free-Ka means no limitations. No boundaries. Infinite. As the myth-scientist Sun Ra said: THE ONLY LIMIT IS YOUR IMAGINATION. In A-free-Ka, the mind and body is one. Harnessing the hidden vectors of space, transcending time, elevating the mind. S’aint even about music, but a journey towards LOVE, TRUTH, PEACE, FREEDOM and JUSTICE. We are all descendents of Afrika. We are enchanted beings. The Master-Teachers.
Powiedziałem do siebie w to jakże leniwe popołudnie... "Oh my god", tak jak mówią te panny które naoglądały się za dużo MTV... parafrazując Mes'a, kiedy poszedłem śladami głosu Eriki Rose. Tak, tej samej Eryki Rose którą mogliście usłyszeć na płytach SA-RA (np. fenomenalny "My Star") albo na porażająco ciekawej płycie "Love To Make Music To" Daedelus'a w utworze "My Beau". Odszukałem jej myspace i się zaskoczyłem... Otóż, już mając siedemnaście lat pracowała z Alicią Keyes nad singlem "A Woman's Worth", od 2005 roku pracuje z Om'Masem Keithem z SA-RA:
In November 2005 Erika met producer, musician and executive Om’Mas Keith of the group SA-RA through a mutual friend and the two began collaborating on Rosegarden. With its pulsating drums, catchy hooks and strumming guitar riffs, this bohemian siren’s angelic voice and impeccable harmonic prowess takes the listener on a journey of introspection, sensuality, self-love and service.
Erika Rose - The Darkness
Heh, w powyższych klipach nawet Om'Mas się udziela! Nie mogę uwierzyć że nie szukałem tego wcześniej i nikt mnie nie uświadomił... ehh. A teraz odwiedź stronkę Eriki, a potem upewnij się że sprawidź: Erika Rose - Rosegarden
Heavyweight Production House (HVW8) to ekipa zajmująca się sztuką i projektowaniem. Skupiają wokół siebie również muzyków... Hawthorne Headhunters, Red, Stoney Rock. Mnie najbardziej zaciekawił skład Master Blazter czyli Dam Funk, Computer Jay oraz J-1. Powyżej możecie zobaczyć ich wspólną sesję jak i ściągnąć podcast... Mocna rzecz. Więcej informacji tutaj.
"Punktem wyjścia do nagrania mixu była szalejąca za oceanem i nie tylko scena new beats, glitch hopu czy jak kto woli ją nazywać. Dodatkowo miało być ciężko. Są więc sławy jak Flying Lotus, Harmonic 313 czy Dabrye. Na traklistę gładko wślizgnęli się też zawodnicy z trochę innej beczki. Mowa o francuskich rzeźnikach Mr. Oizo i SebastiAn. W dwóch odsłonach pojawia się także jeden z moich faworytów ostatnich miesięcy, pochodzący z Japonii, bezlitosny Riow Arai. Nie mogło zabraknąć jednego z moich ulubionych kawałków z półki intrumental hip-hopowych czyli "Boxcuter Emporium pt. 2" autorstwa Sixtoo. Set zamyka The Glitch Mob z bangerem, przy którym nie da się spokojnie siedzieć. Jeśli przy nim siedzisz to nie wiem co mam Ci powiedzieć."
Tracklist: 1. Flying Lotus - $tunt$ 2. Kid606 - Loose Noose 3. Mr. Oizo - Miaaaw 4. Harmonic 303 - Cyclotron 5. Dabrye - Smoking the Edge 6. Yvat - Casual Nexus 7. Robot Kotch - Death Star Droid 8. Robot Kotch vs Cerebral Vortex - Vortex Cookies (Flako Instrumental) 9. Riow Arai - Side Swipe 10. Dimlite - Advanced Communication 11. Flying Lotus - Spicy Sammich 12. Riow Arai - Criminal Groove 13. Sixtoo - Boxcutter Emporium pt. 2 14. edIT - The Game Is Not Over 15. SebastiAn - H.A.L. 16. edIT - Go Yubari 17. Nalepa - Monday (The Glitch Mob Remix)
Mniej więcej rok temu, śledząc koneksje SA-RA Creative Partners, najbardziej progresywnego kolektywu ostatnich lat, natrafiłem na Aqeela - wokalistę i kompozytora z dalekiej Californii, który zmęczony brakiem sukcesów na niemrawej scenie soulowej lat 90tych ubiegłego wieku w ojczystym stanie oraz przestępstwami z użyciem broni palnej z jednej i brutalnością policji z drugiej strony, wybrał życie w zupełnie bliskiej nam Hiszpanii. Nowy album Sa-Ra: Nuclear Evolution, The Age Of Love uderzył właśnie w wielkim stylu. Znalazł się też na nim kawałek oryginalnie napisany na ostatni mixtape Aqueela „The Bone Song”, a więc mamy dobry klimat, żeby odświeżyć wywiad z europejskim członkiem rodziny SA-RA. Wrzucając go rok temu na Wersalke (R.I.P.) napisałem, że warto go sprawdzić, bo za parę lat będzie można chwalić się, że znało się kota od samego początku jego drogi na szczyt. Jak wysoki to będzie szczyt nadal nie wiadomo. Jak to zwykle bywa z undergroundowym soulem za bardzo obscenicznym i za mało plastikowym dla regularnej rotacji w komercyjnych stacjach. Tak czy inaczej – Aqeel is still hot. Zapytajcie koleżanki! Space love.
Kiedy zacząłeś bawić się muzyką i kiedy po raz pierwszy pomyślałeś, żeby zająć się tym na poważnie?
Wszystko zaczęło się gdy miałem mniej więcej 8 lat. Nagrywałem kasety z moimi kolegami z dzieciństwa. Potem było śpiewanie w kościele i konkursy młodych talentów. Około 1989 zacząłem rymować i wkręciłem się w to bardziej niż w śpiewanie. Muszę przyznać, że byłem na prawdę zajebisty i mniej więcej wtedy założyliśmy z Taz’em (teraz znany z SA-RA) zespół, który nazwaliśmy „Big Yacht”. W niektórych piosenkach potrzebowaliśmy wokalisty i ludzie zaczęli pytać “Dlaczego ty nie zaśpiewasz”. Ale ja odpowiadałem wtedy “Nie człowieku, ja jestem MC!”. W końcu jednak przez te namowy i dodatkowo zachęcany ciągle przez moją mamę zdecydowałem się zacząć śpiewać. W 1998 spotkałem Erykah (Badu) i wtedy postanowiłem potraktować śpiewanie na poważnie.
Jak opisałbyś muzykę, którą robiłeś na początku swojej kariery? Czy było to coś podobnego do tego co można usłyszeć na Twoim najnowszym mixtape’ie “Inside the mind of Afro American Angel” czy twój styl ewoluował przez lata?
Definitywnie moja muzyka ewoluowała. Na początku była bardziej “soulful” i powiedzmy r’n’b. Ale moją bazą jest gospel + soul + hip hop = funk. Baby! (Śmiech)
Mówisz o sobie “Lover of good music”. Jaki są Twoje wczesne muzyczne inspiracje? Kogo nadal podziwiasz i kogo szanujesz na współczesnej scenie muzycznej? Na Twoim mixtape’ie można znaleźć sample z Miles’a Davis’a, Madvillain, produkcje Shafiq’a Husayn’a (SA-RA). Czy to są tropy, które pozwalają rozszyfrować Twój muzyczny świat?
Stevie Wonder, Donny Hathaway, Bill Withers, Motown sound, Michael Jackson, Chaka Khan, bardzo dużo gospel. Teraz, oprócz gospel, nadal słucham tych wszystkich rzeczy, od The Temptations do The Rolling Stones. Jeśli chodzi o nowych artystów, lubię Georgie Anne Muldrow, oczywiście SA-RA, to moja rodzina!, John Legend jest dobry i Aqeel, wiadomo. Ale żeby rozszyfrować mój świat, trzeba słuchać dużo Reggae, Jazz’u, Funk’u, Soul’u i dobrego Hip Hop’u. Na Twoim profilu myspace można znaleźć kawałek, który zrobiłeś z Foreign Beggars. Wspominasz również o współpracy Samy’m Deluxe i chórkach, które nagrałeś na drugie “Chronic” Dr Dre. Gdzie jeszcze możemy usłyszeć Twój głos i beaty?
Wszystkie moje ważniejsze kolaboracje możecie znaleźć na myspace, ale jeśli macie ochotę podiggować głębiej, googlnijcie Aqeel albo Aqeel72 lub len Anthony Henry i powinniście znaleźć wszystko co zrobiłem do tej pory. Miałem umowę z wydawcą w Niemczech, dlatego nagrywałem z ludźmi takimi jak Samy Deluxe ,K.C Da Rookee, Ill Will itp...
Co udało Ci się wydać dotychczas? Czy “Inside the Mind of an Afro American Angel” to pierwsza rzecz jaka oficjalnie ujrzała światło dzienne?
W Hiszpanii wydałem album “Beats and Voices” i maxisingiel “Djame” w 2005. Dodatkowo z funkowo-soulowym projektem Glen Anthony Henry wydałem płytę „Relax and Love”.
Jesteś świetnym wokalistą. Kto wywarł największy wpływ na Twój styl. Którego z wokalistów najbardziej podziwiasz?
Stevie Wonder – na kolana.
Czy grasz na jakimś instrumencie, albo produkujesz bity?
Trochę się w to bawię. Myślę, że w końcu będę grał i produkował więcej niż teraz. Na razie chcę się wybić jako wokalista i kompozytor. Potem wbiję się w stronę produkcyjną.
Tytuł Twojego mixtape’u (“Inside the Mind of Afro American Angel”), zdjęcie Marcus’a Garvey’a na Twoim profile – jak ważne jest dla Ciebie Twoje pochodzenie? Sun Ra, George Clinton, Spike Lee itd… – czy to są Twoje inspiracje w tym temacie? To znaczy w kwestii podejścia do kultury i tradycji afro-amerykanksiej?
Moje dziedzictwo umiera więc ważne dla mnie jest podtrzymać tradycję przy życiu, edukować i wzbudzać zainteresowanie. Generalnie całe “czarne doświadczenie” dobiegło końca i oczywiście to moi przodkowie zainspirowali mnie maksymalnie do kontynuowania tej tradycji. To błogosławieństwo, chociaż w czasach blingu i pieniędzy z fastfood’owej muzyki to smutne gdzie znaleźliśmy się jako ludzie. Wydaje się, że nikomu już nie zależy, ale mi ciągle tak, dlatego będę robił swoje dopóki nie powróci Mothership (Śmiech).
Opowiedz trochę o swojej historii. W 1999 przeprowadziłeś się do Palma De Mallorca, a przyjechałeś tam początkowo tylko zagrać tribute show dla Motown. Powiedz coś więcej o tym zdarzeniu. Dlaczego zdecydowałeś się zostać? Gdzie mieszkasz obecnie I co robiłeś “muzycznie” przed przyjazdem do Hiszpanii?
Zanim przyjechałem do Hiszpanii byłem fryzjerem przez 10 lat. Żeby skupić się na swoich rzeczach musiałem opuścić LA i przeniosłem się na rok do Colorado, a potem do Hiszpanii. Byłem znudzony sceną w LA i nie bardzo interesowały mnie rzeczy, które się tam wtedy działy. Potrzebowałem zmiany. Przez rok w Colorado pracowałem nad demo z kolesiem, który nazywa się Demetrious Ross i który grał z Prince’m i Cyndi Lauper. Dzięki niemu załapałem też jakieś rzeczy w Europie i tak znalazłem się w Hiszpanii. Nigdy nie zagrałem żadnego prawdziwego koncertu w LA, oprócz wesel czy jakichś świąt kościelnych więc kiedy pojawiła się prawdziwa okazja żaby żyć z muzyki nie wahałem się ani chwili. Od pierwszego dnia gdy znalazłem się na Majorce zakochałem się w tej wyspie i postanowiłem zostać. Uczyłem się, żyłem przy samej plaży, świetne żarcie – czułem się jak w raju. Żadnej broni, żadnej brutalności ze strony policji, fastfood nie na każdym rogu. A jeśli chodzi o koncert dla Motown to była to najlepsza rzecz jaka mogła mi się przytrafić. Codziennie śpiewałem piosenki Temptations, Four Tops itd. Tam zdobyłem całe moje doświadczenie. Teraz mieszkam w Madrycie.
Mówisz o sobie również “freestyler” Czy to znaczy, że nadal rymujesz?
Taa. Co jakiś czas. Często zdarza się tak, że wpadamy do studia, Griffi robi bit na szybko, a ja dodaję rymy i robimy cały joint z biegu.
Kim jest Griffi, który zrobił większość beatów na Twoim ostatnim mixtape’ie? To są na prawdę grube rzeczy!
Griffi to najlepszy kot jeśli chodzi o beaty w Hiszpanii. Spotkałem go w 2005 kiedy kończyłem pracę nad albumem i trzymamy się do dziś.
Jak spotkałeś Shafiq’a Husayn’a z SA-RA, który zrobił dwa beaty na “Inside the Mind of Afro American Angel?
Znamy się z Taz’em (SA-RA) od dziecka, a Shafiq’a spotkałem w meczecie. Wszyscy studiowaliśmy Islam więc znam ich bardzo długo, to moi bracia.
Wielu ludzi spotyka teraz sowich muzycznych partnerów przez myspace lub podobne strony. Czy pracowałeś już z kimś, kogo spotkałeś w Internecie?
Jeszcze nigdy nie pracowałem z nikim z myspace, ale właśnie ostatnio poznałem dwóch kotów, z którymi zamierzam zrobić coś razem. Tokyo Joe i Byron The Aquarious. Zrobimy jakieś gorące gówno, są dobre chęci!
Widziałem reklamę (Barceló Cream), w której zaśpiewałeś i do której zrobiłeś muzykę. Czy masz więcej takich projektów? Czy to jest tak, że muzyka to pasja, ale pieniądze przychodzą z innych źródeł, nie ze sprzedaży płyt cz z koncertów?
Dokładnie. To jeden ze sposobów w jaki zarabiam na chleb i czynsz.
Niedawno byłem na koncercie Jneiro Jarel’a i przyszło na niego dosłownie dwadzieścia parę osób, mimo wsparcia jakie Jneiro ma wśród ludzi takich jak Gilles Peterson. Jak to wygląda w Twoim przypadku? Jak reagują ludzie na Twoją muzykę? Czy Twoja publiczność rośnie? Na tym video z Hiszpanii wygląda na to, że publika jest z Tobą.
To smutne, ale takie rzeczy się zdarzają. Zespół, który widać na tym video to mój „osobisty” skład „Aqeel and the Mental People”. To w nim mieszam wszystko co lubię w jedną całość, żądnych granic. Jeśli chodzi o to jak rośnie scena i publiczność, myślę, że to kwestia czasu. Ktoś się wybije i pociągnie wszystkich za sobą. Tak się stanie.
Czy Aqeel and the Mental People to Twój stały skład?
Tak, ale mam też 2-gi band, z którym gram jako Glen Anthony Henry. Jakie są Twoje plany na najbliższą przyszłość?
Żyć z pisania muzyki i grania koncertów. Sprawdźcie mój myspace. Dzięki za wsparcie. Głęboko doceniam! Jah Bless.. AQEEL
Over a year ago, tracing Sa-Ra connections, I came across the space soul music of Aqeel. Here’s a few words from the man who came all the way from Cali to spread sweat funk in Europe. Support nasty music from the future! Space Love.
When did you actually start making music and when did you first though about taking it seriously?
I started when I was about 8, recording onto cassettes with some of my childhood friend. From there, singing in church and talent shows. Then around ’89 I started rapping, took that more serious than singing, and became real good at it. I was dope I must add. So I started a group with Taz from SA-RA. We were called “Big Yacht”. During that time on some songs we needed a singer so people would always said “why don’t you do it” and I would be like “Man I’m a rapper” (laugh). So from people telling that plus my mom drilling me about, I decided to go ahead and start singing. I met Erykah in like ’98. When I met her is when I decided to take it seriously.
How would you describe your style at the beginning of your career? Was it similar to what we can hear on your latest mixtape or has it evolved through years?
It definitely evolved. I was more soulful R&B-ish if you want to say that. So seeing that gospel is my foundation + soul + hip-hop, all that equals FUNK baby! (laugh).
You describe yourself as a “lover of good music”. Who were your early inspirations then? Who do you still admire and what new artists you respect the most? Samples form Miles Davis, Madvillain, production from Shafiq Husayn (SA-RA) are these the traces we should follow to decipher your music world?
Stevie Wonder, Donny Hathaway, Bill Withers, Motown sound, Michael Jackson, Chaka Khan, a lot of gospel. Apart form the gospel I still listen to everything else from The Temptations to The Rolling Stones. As for new artists I like Georgia Anne Muldrow, SA-RA of course, that’s my fam right there. John Legend is good, Aqeel of course. But to really decipher my world one would have to basically listen to a lot of reggae, jazz, funk, soul and good hip hop.
On your myspace there is a joint you did with Foreign Beggars. You also mention Samy Deluxe and backing vocals you did for Dr Dre. What other collaborations have you done so far? Where can we hear your voice or your beats?
All the colabos I’ve done are on my myspace, but if you wanna dig deeper go to google, type Aqeel or Aquel 72, or Glen Anthony Henry, you should be able to see everything I’ve done so far. I had publishing deal in Germany so that’s where the colabos there came in Samy Deluxe ,K.C Da Rookee, Ill Will etc…
What have you already released? Are there any other mixtapes, or “Inside the Mind of an Afro American Angel” is your first one? You had a deal with B.M.G and E.M.I. Are there any albums you released for them?
Well, here in Spain I released a album and a maxi in 2005. The maxi is called “Dejame” and the LP “Beat’s and Voices”, the freaktape is my latest, plus Glen Anthony Henry (“Relax And Love”) which you can find in my top friends it’s a funk-soul project…
You are a fantastic singer. Who did influence your style? Who do you admire the most?
Stevie Wonder - hands down!
Do you play any instrument and/or produce your beats?
I mess around a little. Eventually I’ll play more and produce. For right now I want to reach success from being a singer and song writer, then go into the production side of things…
The title of your mixtape (Inside the Mind of Afro American Angel), the picture of Marcus Garvey on you profile – how important is your heritage to you? Sun Ra, George Clinton, Spike Lee etc… – are they your inspirations in this matter? I mean, in their approach to the Afro-American culture and tradition.
The thing is my heritage is dying, so it’s important for me to keep it alive and educate and raise curiosity. As a whole the black experience is over so of course my ancestors inspire me to the max to keep it going. It’s a blessing though in a day where everybody is blinging and money, this money that you know fast food music… It’s sad where we are as a people it seems as if no one cares. I do so I’m keep doin’ my thing till the mothership returns (laugh).
Tell us a bit about your history. You moved in 1999 to Palma De Mallorca, and you came there to do a “Motown gig with Majestic’s”. Could you say a bit more about this situation? What was the deal with this gig? Why did you stay there? Where do you live now? And what had been happening before coming to Spain, talking about your involvement in music.
Before I came to Spain I was a barber for like 10 years. It was hard to stay focussed so I left LA went to Colorado for a year from there to Spain. Being bored and not really digging the scene in LA anymore I needed change. So I was in Colorado doin’ a demo with a cat named Demetrious Ross who played with Prince and Cyndi Lauper and did some work in Europe through him is how I got the contact to come to Spain. I had never did any shows in LA apart from weddings, church things like that, so when the opportunity came to live the music and get paid for it I took it. From the first day I got to the island of Mallorca I fell in love with it so I stayed. I was learning, I lived right on the beach, good food it was a paradise to me. No guns, no police brutality, no fast food everywhere. It was the best gig I ever could’ve gotten I was doin’ Motown songs everyday… The Temptations, Four Tops etc... That’s where I basically got all my experience. From now I live in Madrid.
On your myspace profile you also describe yourself as a “free styler”. Does it meant that you also spit rhymes occasionally? Can we find your rhymes on the mixtape? Or is it about your general attitude to life?
Yeah I spit a bit freestyle or whatever. There’s been a lot of times I go to the studio and Griffi makes a beat on the spot and I do song right there on the spot freestyle ya dig (laugh).
Who is Griffi who did most of tracks on your new mixtape? He knocked up heavy beats for you!
He’s the dopest cat in Spain on the beat tip. We linked up in 2005, when I was finishing up my album. From there our realtionship grew and here we are today…
How did you hook up with Shafiq Husayn, who provided 2 beats for your mixtape?
First of me and Taz Arnold are childhood friends. I met Shafiq in a mosque. We all studied Islam together so I’ve been knowing them a long time bro, those are my brothers…
A lot of people meet their musical partners through myspace (or similar web sites) nowadays. Have you ever met someone that you collaborated with on the Net? Who would be your top choice for searching on myspace when it comes to working together?
I have’nt done any work with anyone from myspace. but just recently I met two cats that I am gonna work with Tokyo Joe and Byron the Aquarious we’re gonna do some dope shit man god willing…
On your Myspace there is an ad you did in Spain. Are you involved in more projects like this? Is it a bit like: music is a passion but the money comes from other sources, not directly from selling records and touring?
No doubt exactly that. That’s just one of the ways I eat and pay my rent comercials colabs…
I was at Jneiro Jarel show yesterday in Birmingham and literally only twenty-something people turned up! Despite all the hype he gets from Gilles Peterson and Benji B. So in general, what is the response of the audience to your music in Europe? Are there a lot of people who dig this kind of style? Is it growing? Have you played a lot of shows in Europe or are you focused on Spain? I saw a video from your live show in your comments on myspace. It was probably shot in Spain and it looks like the crowd was with you on it.
It’s sad but it is what it is. I do get support here. The band you saw was my personal band Aqeel and Mental People that’s where I fuse everything I like into one sound no rules basically. As far as the sound growing I think it is it’s all a matter of time it’s gonna take someone from this genre to blow up though for everyone else to jump on it. It will happen though...
Is Aqeel and Mental People your “permanent” band?
I have another band for the Glen Anthony Henry thing.
What are you plans for the nearest future? Any featurings on other artists’ records? New releases? More touring and promotion of the mixtape?
Plans are to keep living doin’ music and gigging. Thanx for your support, appreciate dearly, Jah bless. Aqeel
Wywiad i wstęp - 100na / Interview and introduction by 100na.
Aqeel – Inside The Mind Of Afro American Angel
Od dłuższego czasu w moich głośnikach, w domu, w pracy i wszędzie gdzie da się słuchać muzyki - gości świeży „freaktape” Aqeel’a. Nic dziwnego, lubię wiosną otaczać się dobrym soulem, a jeszcze bardziej jego kosmiczną formą. Wyobraź sobie że na jednym krążku łączą się: ideologia Earth Wind & Fire oraz futuryzm muzyczny z pierwiastkiem Sa-Ra. A to jeszcze nie wszystko. Nad unikatowym brzmieniem ulatuje przepiękna barwa Aqeel’a, który opowiada o głębi umysły afro-amerykańskiego anioła… Brzmi jak klasyk?
Nad krążkiem (a wlaściwie mixtape’m) Aqeel’a pracował m.in. Shafiq Husayn (Sa-Ra), który wyprodukował dwa tracki „Wake Up” oraz fenomenalny „The Bone Song”. Klimat tego utworu przypomina trochę beztroskie wakacje w Madrycie i pewnie właśnie wtedy doszło do „aktu tworzenia” pomiędzy Creative Partners i Aqeel’em. Dalej, jest równie dobrze! Nieznani, lokalni, hiszpańscy producenci stanęli na wysokości zadania. Quiroga – zrobił tylko jeden podkład na ten album „Milk Train”, ale to mój zdecydowany faworyt, cudowny utwór. Nad resztą czuwał Griffi, beatmaker z Madrytu. Idealnie wpasował się stylistycznie w klimat Aqeel’a, tworząc kosmiczne wibracje, od początku do końca płyty. Griffi przemyca również fragmenty muzyki Miles’a Davis’a z połowy lat 70’tych, a także pozwala wokaliście śpiewać na beat’cie z Madvillain („Figure It Out”, „Get Off My Line”). Sam chyba uwielbia układać bassline’y, a poziom który prezentuje w takich numerach jak „Breath”, „Where Are We” czy „Love Is A Mystery” – to światowa czołówka. Mimo że na płycie mamy trzech producentów to właśnie beaty Griffi’ego spinają „Inside the Mind of American Angel” w spójną całość.
Choć Aqeel porusza w swoich tekstach przeróżne tematy to cały czas nie pozwala zapomnieć, że jest niezwykle świadomy i dumny ze swojego pochodzenia. Dokładniej - próbuje wyeksponować to, co siedzi w głowie afro-amerykanina z kosmosu. Oprócz tego, Aqeel zdradza swoje zamiłowanie do mody, jego wyszukany styl to pewnie kolejna inspiracja kolegami z Sa-Ra, którzy tak jak Miles Davis, wiedzą co znaczy trzymać szpan! Sprawdźcie „Inside The Mind Of Afro American Angel” oraz rozmowę z twórcą.
The Last Electro-Acoustic Space Jazz & Percussion Ensemble - Summer Suite Na razie tylko na CD i tylko w MP3 do nabycia tutaj. Z niecierpliwością czekam aż pojawi się wersja na winylu... (o ile się w ogóle pojawi). Fajna okładka!
Mentalcut właśnie opublikował swój najświeższy, wakacyjny mikstejp... który ściągniesz stąd. Jeśli jeszcze się wachasz, zapomnij o tym natychmiast. Ściągaj, szukaj CDR'a, wypalaj, tankuj furę, wypróbuj kompilacje a potem zastanów się na którą z plażowych imprez wpaść nad Bałtyk, ja podobnie jak rok temu wybieram IDA DJ Tour w Dębkach!
Niezmiernie szczęśliwy przedstawiam mój najnowszy mix - 'Without a Doubt'. Wakacyjny klimat i nadzieja, że wkrótce zamieszkam na plaży. Zawiera kilka w miarę świeżych bangerów (Major Lazer, Wale, J-Laini & P-Man), niepublikowany kawałek B.A.R.T.O. oraz wiele miłości (Bounce Camp, Prince). Enjoy!
Tracklista: 1. Trackademics - Enjoy What You Do (Sammy Bananas Remix) 2. Major Lazer & Vybz Kartel - Pon De Floor 3. Wale & Lady Gaga - chillin (Dj Benzi / Willy Joy Remix) 4. Bounce Camp - Show Me Love 5. Hollywood Holt - Hollywood (Chaise Marcel Remix) 6. Metric - Collect Call (Tom Wrecks Remix) 7. Prince - Erotic City (Morsy Mix) 8. DJ J-Laini & P-Man - After Laughter 9. T-Pain & Lil Wayne - Can't Believe It (B-Flat Trance-More Edit) 10. Bleszt & DJ Dru - Rock Yo Body 11. Erykah Badu - Honey (B.A.R.T.O. Remix) 12. Bamabounce - Hey Buddy Buddy 13. INOJ - My Boo (Solly Remix)
Z bloga Footprints, zniknął nasz jazzowy mixtejp. Od dziś można go pobrać tu: Piękni Chłopcy - Foots Don't Fail Me Now (2009)Nazwa miksu "Footprints Vol. 12" została zmieniona na "Foots, Don't Fail Me Now", czym oddajemy hołd Herbiemu Hancock'owi. Foots... pojawi się wkrótce jako stream na stronie Lovemonk Records, a jego recenzja (jeszcze pod starym tytułem) powinna ukazać się w lipcowym K Magu.
Biorąc pod uwagę zawirowania organizacyjne w związku z ostatnim woluminem, których byłem prowodyrem, miks musiał zostać zdjęty z serii Footprints. W związku z tym że jeden z projektów któremu chwilę poświęcałem uwagę, nie jest już integralną częścią całości nad którą pracowałem przez jeszcze dłuższy czas, postanowiłem odstąpić od dalszej opieki nad serią. Dziękuje wszystkim, zarówno słuchaczom, za to że poświęcili uwagę Footprints jak i twórcom, którzy odwalili najważniejszą robotę, uzupełniając projekt w jakże ważny content. W przyszłości spodziewajcie się nowej odsłony strony, którą przygotował RSO196, jak i wypatrujcie kolejnych woluminów, które możecie kierować do Mentalcuta, chociaż sam przedpremierowo chętnie sprawdzę, a mail'a do mnie macie. Keep Legends Alive!
Na początku myślałem że Twitter to już za dużo. Dziś uważam, że jednak się przydaje, jeśli śledzisz twitty odpowiednich ludzi. Jednym z nich jest J Rocc. O czym dziś przypomina turntablista związany z Stones Throw?
Today in 1992. Pete Rock & C.L. Smooth released the "Mecca & The Soul Brother" LP. Big ups
Album, jeśli dobrze liczę, ma już 17 lat! They Reminisce Over You (T.R.O.Y) rozwala mnie zawsze tak samo, bez względu na upływający czas... Klasyk!
Pete Rock & C.L. Smooth - They Reminisce Over You (T.R.O.Y)
Kawałek jest inspirowany śmiercią ich bliskiego znajomego "Trouble" T. Roy'a z Heavy D & the Boyz. Pete Rock w wywiadzie dla Village Voice o tym numerze mówi tak:
I had a friend of mine that passed away, and it was a shock to the community. I was kind of depressed when I made it. And to this day, I can't believe I made it through, the way I was feeling. I guess it was for my boy. When I found the record by Tom Scott, basically I just heard something incredible that touched me and made me cry. It had such a beautiful bassline, and I started with that first. I found some other sounds and then heard some sax in there and used that. Next thing you know, I have a beautiful beat made. When I mixed the song down, I had Charlie Brown from Leaders of the New School in the session with me, and we all just started crying."
Jak przez mgłę, ale pamiętam... że Large Pro, w jednym z wywiadów, a może w jednym z kilku powstałych filmów o beat-makingu, tłumaczy, że to on pierwszy wykopał ten sampel i pokazał Pete Rockowi. Jak było naprawdę, nikogo dziś już chyba nie obchodzi. Ważne że od tylu lat nasze uszy cieszy "Mecca and the Soul Brother".
Odsłuchy to dobra sprawa. Zwłaszcza jeśli mamy możliwość nie odtwarzać próbek, ale odpalić cały numer. Jeszcze lepiej, gdy taki odsłuch pojawia się jeszcze przed premierą długo-oczekiwanego albumu. Wtedy wiesz, że bez żadnego namysłu możesz robić pre-order czy olać ciepłym moczem produkcję która Cię zawiodła. Artyści i wytwórnie które dają możliwość takich odsłuchów, oszczędzają sobie przykrości, które często idą w parze z przedpremierowymi wyciekami.
Piszę o tym, bo jestem niezmiernie szczęśliwy. Otóż, moja ulubiona grupa - Sa-Ra Creative Partners, dała możliwość sprawdzenia pierwszej z dwóch płyt w całości (Dokładnie tak, nie przewidziało Ci się!) na myspace. Czekam już na wypłatę, bo wiem, że w lipcu przepierdziele trochę szmalu na wosk. Nie przegap tego. Sa-Ra Creative Partners - Nuclear Evolution: The Age Of Love wychodzi 23 czerwca, nakładem Ubiquity. Piękny to będzie album, oj piękny!
EDIT: Niestety dziś, 09.06.2009 odsłuchy zostały zdjęte z Myspace. Jeśli nie słyszałeś/aś żałuj. Czekamy za LP!
W końcu kawałek na który tak długo polowałem pojawił się w sieci. Chodzi oczywiście o wspólne dzieło Marka Pritchard'a i Om'Mas'a Keitha - Wind It Up, o którym pisałem już kilkakrotnie. Pojawiło się również kilka informacji, na temat powstawania tego numeru:
"Wind It Up" was recorded during RBMA’s A Class Of Its Own recording session in Cologne in 2007, and has been featured on Mark's DJ sets ever since. “Mark did the beat early on in the session”, studio engineer Erik Breuer recalls, “but it wasn’t until one of the last days that he disappeared with Om’Mas for a few hours to do the vocals. He recorded everything straight into an MPC and then played the vocal bits live over the track. I remember laughing for about ten minutes straight, when I first heard what they did. And it wasn’t any different when I mixed the track with Mark, when he was over for a few days last year.”
Materiał który do tej pory ukazał się tylko na dubplate'ach, posiadali tylko nieliczni. Jak to zwykle bywa w dystrybucji promocyjnej "z ręki do ręki". Na szczęście już w lipcu nakładem Hyperdub Records wyjdzie 12" którą będą mogli nabyć wszyscy chętni. Osobiście już zacieram ręce. Lista utworów poniżej:
A - Wind It Up B - 1 Wind It Up (Freak Mix) B - 2 Wind It Up (Instrumental)
Hey, hey, hey, h-hey, hey What you say, get this money If they say what you gon do today, just say Hey I wanna get paid Pay day, pay day, pay day
Nie pamiętam czy już kiedyś o tym napisałem, jeśli tak to powtórzę jeszcze raz. Fantastic vol. II jest jedną z najlepszych płyt hip-hopowych jakie dane było mi słuchać w życiu. W ogóle ten album, ze słowem życie jakoś świetnie się dla mnie konotuje. Dużo, dużo wspomnień przez te ostatnie dziesięć lat wiąże się z brzmieniem tego konkretnego albumu, tej konkretnej ekipy z Detroit. Wczoraj po pracy, większość z Was rozpoczęło weekend (w tym ja). Pracujemy po 40h w tygodniu, a niektórzy robią nawet ponad tę normę. Zdychamy w ścianach biur, w murach magazynów, na placach budowy, w powierzchni sklepów w których pchamy jakiś towar innym ludziom... "by zdobyć te pieniądze". A więc jak znalazłem się po godzinie szesnastej w domu, pomyślałem: - a ukręcę sobie solówkę, zapale na balkonie i zobaczymy co dalej... Tym "dalej" okazał się biznes w stylu "muszę prędko coś załatwić", czyli hustlingu ciąg dalszy. W podróży po owym jednoosobowym dżoju miał mi towarzyszyć Sun Ra, a konkretnie z płytą "Nidhamu" z 1971... ale pomyślałem że czas na dobrze znane kawałki, a w iPodzie ostał się mój ulubiony album Slum Village. Zawsze zaczynam słuchać tego krążka od "Fall in Love" (ilu z Was tak robi?), a zaraz po nim wszedł "Get Dis Money" (który był chyba pierwszym singlem promującym drugą część Fantastic) i znowu całe życie w kontekście zdobywania sosu przeleciało mi przed oczyma. Zrozumiałem po co żyjemy. Żyjemy po to żeby zdobyć sos, a zdobyte siano pozwoli nam dalej zrobić coś z naszą egzystencją, pozwoli realizować jakieś marzenia... Nie zrozumcie mnie źle, nie myślę tutaj o tym żeby mieć na wszystkie te fajansiarskie bajery które sprawią że będzie żyć nam się wygodniej. Mówię tutaj o zapewnieniu chociażby godnego jednoosobowego schronienia, azylu w którym wyśpisz się aby rano znowu wstać do roboty. Życie w Polsce jest trudniejsze niż w Anglii, czy Hiszpanii - byłem to wiem. Tam zarabiasz 1000Ł lub E i odpowiednio mniej płacisz za mieszkanie, for example w Andaluzji koszt mieszkania które miało troszkę ponad 100m2 kosztowało mnie nieco ponad 200E, całe 800E zostawało na wszystko inne. Wtedy da się żyć, co nie? W Polsce (w Poznaniu) wynajęcie mieszkania które miało by ponad 50m2, będzie kosztowało cię mniej więcej 1500PLNów + media. I w tym momencie zaczynasz się wkurwiać, bo często, gęsto właśnie tyle zarabiamy (wiecie że to około 350E!!!). Nie jest w stanie człowiek się utrzymać. Zostają dwie możliwości, robisz "fikły", kręcisz biznesy żeby zarobić po pracy, albo wiążesz się, bo w naszym kraju w dwójkę łatwiej (potem są rozpadające się małżeństwa, które wchodziły w komitywę, najpierw przez pryzmat jakieś słabej, być może urojonej miłości, by stworzyć związek uwikłany w aspekt ekonomiczny). I chujowe to, i źle mi z tym. Kurde, widzę że się rozpisałem... może należy kończyć te wywody. Tak... zdecydowanie trzeba je skończyć, skończyć i zdobyć te pieniądze. Dostać podwyżkę, wyrwać trochę hajsu. Zdobądźmy go tyle żebyśmy mogli zarapować wspólnie z Jay Dee słowa:
Everyday the holiday so nigga stay paid Celebrate the holidays wit the money Aint about to wait so nigga stay away
Mam zaszczyt przedstawić pierwszy tytuł z serii siedmiu winylowych siódemek, które wyjdą w ciągu kilkunastu miesięcy. „Acquired taste” powstało wspólnie z Guiltym Simpsonem i Dj Twisterem trzy miesiące temu. Płyty mam już przed oczami, zapakowane jeszcze w oryginalne kartony z tłoczni. Czekamy tylko na bonusy i około środy, może czwartku ruszamy z oficjalną sprzedażą. Specjalnie mówię ruszmy, bowiem seria winylowych siódemek powstanie dzięki dwóm bardzo dobrym ludziom, którzy założyli undergroundowy label Queen Size Records (więcej info o tej wytwórni wkrótce na oficjalnej stronie interenetowej), ja jestem tutaj tylko tym najmniejszym ogniwem. Zaatakujemy dobre sklepy z winylami zarówno w Polsce, jak i w Europie. Edycja jak zwykle limitowana, to pierwsza, jakby nie patrzeć rapowa siódemka w kraju z tzw. picture cover. Każdy, kto jest zainteresowany może złożyć zamówienie na queensizerecords@o2.pl lub poczekać na sklepy takie jak Sideone, Waxbox, Vinylex, czy opolski Step. Lekki odsłuch i okładka na www.myspace.com/metro45s. Cena wszędzie taka sama – 35 pln. W mail’u zwrotnym otrzymacie informacje na temat zapłaty, przesyłki etc. Piszcie, czekajcie z niecierpliwością, lećcie do sklepów. Dzięki za zainteresowanie.
All tracks for promotional use only. If you own any of the tracks published here and want me to take them down just let me know at jozwiak.sebastian@gmail.com and I'll do it immediately.
IMPREZY
DAM-FUNK & MASTER BLAZTER [Stones Throw / Los Angeles]
Wystarczy kilka minut na Youtube by nie móc doczekać się warszawskiego występu DâM-FunK & Master Blazter. Nareszcie prawdziwy koncert (nie żaden DJ Set) z prawdziwymi muzykami, prawdziwą duszą, prawdziwie elektryzującym kalifornijskim funkiem. Bilety dostępne są w przedsprzedaży on-line lub w klubie Powiększenie. Liczba dostępnych biletów ściśle limitowana. Więcej tutaj.
Photo by Eric Coleman
